ΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΟ http://chatzifokos.blogspot.com/ 

 

 

ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΡΜΠΑ-ΤΖΙΜΗ

Η αλήθεια πως ήταν ο μεγαλύτερος της παρέας. Κά­ποιοι μας κάτω από τα είκοσι. Κάποιοι πιο πάνω. Αυτός σαρανταδυό! Από σεβασμό κι αγάπη τον εφωνάζαμε μπάρμπα, κι από ασυλλογισιά! Εγώ τότε νόμιζα πως χρειάζονταν τρεις αιώνες να φτάσω τα σαρανταδυό, που μου φαινότανε πολλά, πάρα πολλά χρόνια. Το ίδιο θα νομίζανε κι οι άλλοι και κάναμε μπάρμπα τον Δημήτρη τον Ντεμίρη, πριν την ώρα του, κι ας μας έλεγε στην αρχή «μα γιατί δε με φωνάζετε σκέτα Τζίμη ή Δημή­τρη;...»

Βέβαια, εξόν την ηλικία του, ήταν κι ο παλιότερος στην Αμερική. Εμείς οι άλλοι φρεσκοφερμένοι. Μυρίζαμε θυμάρι ακόμα, ξενάκια! Ξενάκια, και τόσο θέλαμε κά­ποιον, κάτι σαν πατέρα, σαν μεγάλο αδερφό, σαν θείο, και  υιοθετήσαμε  για  κάτι  τέτοιο  τον   μπαρμπα-Τζίμη, γιατί τον αγαπούσαμε. Όλοι μας τον αγαπούσαμε. Μα εγώ τον αγαπούσα απ' όλους πιο πολύ!

Ήταν γιατί μου φαινόταν ήρωας ο μπαρμπα-Τζίμης, που ήρθε στην Αμερική τον χρόνο που εγώ γεννήθηκα, κι όταν εγώ άρχισα να λέω ντα-ντα-ντα και μα-μα-μα, αυ­τός άρχισε να μιλάει τ' αγγλικά και τώρα όποια λέξη ήθελες, την ήξερε! Κι ακόμα σπουδαιότερο κι ηρωικό μου φαινότανε που στον πόλεμο - στον πρώτο μεγάλο πόλεμο - αυτός ήταν με τον αμερικάνικο στρατό και λαβώθηκε στη Γαλλία και πήρε και παράσημα. Είδα και φωτογρα­φίες του με στολή αξιωματικού και γαλόνια. Κι ήταν κι αμερικανός πολίτης και ψήφιζε ο μπαρμπα-Τζίμης, σαν ήτανε να βγάλουν πρόεδρο της Αμερικής, ψήφιζε! Όλ' αυτά μου φαινόντανε τόσο σπουδαία τότε, τόσο ηρωικά!

«Μπαρμπα-Τζΐμη, το ξέρεις πως ακόμα δε μας είπες την ιστορία, πώς τα πήρες τα γαλόνια και τα παράσημα, τότε που λαβώθηκες στη Γαλλία, στη Φλάντρα; Νιώθω τέτοια περηφάνια για σένα, μα τέτοια περηφάνια!»

Με κάρφωσε με τη ματιά του.

«Νίτσα, παιδί μου, εγώ δεν είμαι της ηλικίας σου και δε νιώθω περηφάνια. Γιατί κατάλαβα πως ο πόλεμος δε λύ­νει κανένα πρόβλημα, και σαν τελειώνει, μαζί με τη φο­βερή καταστροφή και την ορφάνια, αφήνει και το σπόρο για νέο πόλεμο, μεγαλύτερο απ' τον προηγούμενο. Ναι, δε νιώθω και τόση περηφάνια για κείνα τα παράσημά μου, μα έκαμα κι εγώ κάτι στη ζωή μου...»

Και νομίσαμε πως θα 'ταν καμιά ιστορία ηρωική για παλέματα με μπούφαλους και φίδια δέκα πήχες, εκεί στα δάση του Όρεγκον που έκοβε ξυλεία τα πρώτα χρόνια που ήρθε στην Αμερική, είτε με φάλαινες και μέδουσες στους πάγους της Αλάσκας, όπου δούλεψε ένα χρόνο με τα ψα­ράδικα ο μπαρμπα-Τζίμης.

Πες μας, μπαρμπα-Τζίμη, πες μας αυτή την ιστορία σου!...»

 « Ηταν μετά που γυρίσαμε απ` τον πόλεμο. Η κατάσταση άσκημη, όπως πάντα μετά από κάθε πόλεμο. Έπιασα δουλειά δεύτερος μάγειρας.

Την εποχή εκείνη στα ρέστοραν και τα ξενοδοχεία δου­λεύαμε δώδεκα ώρες την ημέρα, κι εφτά μέρες τη βδομά­δα. Αν δε δούλεψες στην Αμερική, μέσα σε κουζίνα, δώδε­κα ώρες την ημέρα κι εφτά μέρες τη βδομάδα, τότε τι θα πει κόλαση δεν έχεις ιδέα. Φεύγει πάνωθέ σου κάθε ζωή και νιώθεις φορτίο το κορμί σου. Και σαν σκολάσεις, πού να κοιμηθείς απ' τα ταραγμένα νεύρα. Ακούς ακόμα τον σερβιτόρο να ξεφωνίζει τις παραγγελίες, μαλώνεις με τον πιατά, τον σαλατά, τον παραμάγερα! Οι πελάτες στέλ­νουν πίσω τις παραγγελίες — πολύ ωμή η μπριζόλα, πολύ ξεροψημένο το μπιφτέκι! — και, προτού ξεκουραστείς, στριγκλίζει το ξυπνητήρι!

    Όταν, κάποιος δικός μας, που δούλευε αυτός σ' αμερι­κάνικο ρέστοραν μονάχα οχτώ ώρες την ημέρα κι έξι μέ­ρες τη βδομάδα κι έπαιρνε μισθό μεγαλύτερο απ' το δικό μας, σκορπάει ένα ευαγγέλιο!

- Δε μας τα δώσανε, παλέψαμε και τα πήραμε! Να οργανωθείτε κι εσείς στα γρεκικά μαγαζιά και ν' απαιτή­σετε να δουλεύετε σαν άνθρωποι!

Τότες εγώ - αρχές του είκοσι - δούλευα σ' εκείνο το μεγάλο ρέστοραν, αντίκρυ στο δημαρχείο, που το 'χε ένας συγχωριανός μου. Δε δέχτηκε μήτε να το ακούσει.

- Είστε στα καλά σας; Οχτάωρο κι έξι μέρες τη βδο­μάδα και μισθό μεγαλύτερο!... Μα δε θα 'στε καλά!

    Αποφασίσαμε ν' απεργήσουμε. Μεσημέρι αρχίσαμε. Και πάνω στη μεγάλη φούρια, που πέφτανε απ' το δη­μαρχείο οι υπάλληλοι κι ήταν κάργα το μαγαζί - δώδεκα και τέταρτο ακριβώς - μαγέροι, πιατάδες, σερβιτόροι, σαλατάδες, τηγανάδες, πετάμε όλοι τις ποδιές!

- Αμάν, βρε παιδιά!... να με καταστρέψετε γυρεύετε, εμένα, τον συμπατριώτη σας, που σας έδωσα δουλειά να ζήσετε;  Βρε Δημήτρη,  καίγονται τα κρέατα! Αμαρτία μεγάλη,  Δημήτρη!...

- Κι εγώ που καίγομαι πάνω απ' τις σκάρες και τα τηγάνια, δώδεκα ώρες την ημέρα, δεν είναι αμαρτία, αφεντι­κό;

Υπόγραψε αμέσως. Μια ώρα μονάχα βάσταξε η απερ­γία στο μαγαζί αυτό. Και γίναμε φίλοι ύστερα και μας έλεγε πως τα κέρδη του δεν πέσανε κι ας δουλεύαμε λιγό­τερες ώρες κι ας πλήρωνε και μεγαλύτερα μισθά τώρα, κι απορούσε.

Μα βέβαια. Τώρα αναπαυόντανε τα κορμιά μας και δουλεύαμε και με κέφι, με καρδιά, και βγάζαμε περσότε­ρη και καλύτερη δουλειά.

Όμως ήταν και μαγαζιά που δε δέχτηκαν τα αιτήμα­τα και βάσταξε σε μερικά εφτά μήνες η απεργία!

Να βρίσκεσαι σ' απεργία εφτά μήνες δεν είναι εύκο­λο!... Όσοι δουλεύαμε σε μαγαζιά που υπόγραψαν, συ­ντηρούσαμε τους απεργούς κι είχαμε και περισσευάμενη ώρα να 'μαστε δίπλα τους να τους δίνουμε θάρρος. Μα είχαν πια χάσει το ηθικό τους κι ήταν έτοιμοι να υποτα­χτούν, όταν σκεφτήκαμε ν` αποταθούμε στην πελατεία και σοφιστήκαμε να πάρουμε ένα πουλάρι, να το φορτώ­σουμε δυο πελώριες ταμπέλες με γράμματα ένα μπόι με­γάλα, αγγλικά, που έλεγαν: Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ 8 ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ. ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ 0 ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ». ΜΑ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΑΥΤΟ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝ­ΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ 12.
Το πήραμε απ' το καπίστρι και πήγαμε μπρος σε κείνο το μεγάλο, το αριστοκρατικό ρέστοραν, στο Μάρκετ στρητ, και κόβαμε βόλτες μπρος στην πόρτα. Αν υπόγραφε αυτό, τότε θα υπογράφανε και τ' άλλα μαγαζιά, τα μικρά και θα κερδιζόταν η απεργία. Ήταν το πιο κεντρικό σημείο της πόλης!
Σε λίγο μα­ζεύτηκε μεγάλο πλήθος. Πελάτης δεν μπαίνει στο μαγαζί.

Κι ο ρεστοραντιέρης βλέπει από μέσα κατατρομαγμέ­νος και καταλαβαίνει πως για να διαλυθεί το πλήθος πρέ­πει να υπογράψει!

Υπόγραψε κι ακολούθησαν και τα μικρά αμέσως και γιορτάστηκε η νίκη μας μεγαλόπρεπα, μα 'γω δεν πήρα μέρος, γιατί βρισκόμουν στο νοσοκομείο. Με παραφύλαξαν και με σακάτεψαν στο ξύλο, επειδή εγώ μίλησα και κα­τάφερα τον σέριφ να δώσει άδεια να περιφέρουμε το που­λάρι στο Μάρκετ στρητ.

Και ξεκούμπωσε το πουκάμισό του και μας έδειξε ο μπαρμπα-Τζίμης μια ουλή στο σβέρκο του με περηφάνια! «Να, τότε πήρα κι αυτό εδώ». Και θαρρείς πως μας έδειχνε κανα παράσημο!

«Νίτσα, παιδί μου, νιώθω περηφάνια γιατί, όταν το κάλεσε η στιγμή, έκανα το χρέος μου απέναντι στους συναδέλφους μου και βοήθησα να γίνει ευκολότερη και καλύτερη η ζωή μας, κι αυτό είναι σα να 'βαλα κι εγώ ένα λιθαράκι στο χτίσιμο καλύτερης κοινωνίας!... Αν χά­ναμε τότε εκείνη την απεργία, ποιος ξέρει πόσα χρόνια θα περνούσαν όσο να ξαναβρούμε κουράγιο να ξαναπολεμήσουμε για τα δίκια μας!.. Και γίναμε και παράδειγμα! Αμέσως σηκώθηκαν κι απαιτούσαν οχτάωρο και στ' άλλα μέρη της Αμερικής οι γρεκοί μαγεροσερβιτόροι! Στο Λος Άντζελες, στο Σικάγο, στη Νέα Υόρκη!..

Κι έτσι τώρα έχουμε καιρό να λιαστούμε και μεις μια φορά τη βδομάδα και να δούμε και τις ομορφιές της φύ­σης. Έχουμε και ώρα, και το έξοδο, για ένα κονσέρτο, ένα θέατρο, ένα βιβλίο, ένα περιοδικό!.. Κι όλ' αυτά δίνουν χαρά στον άνθρωπο, και τον κάνουν και καλύτερο, και καλυτερεύει η κοινωνία, καλυτερεύει η ζωή!.. Έχου­με τώρα και μια πεντάρα παραπάνου να στείλουμε στους δικούς μας, κι έχουμε και περισσότερη ώρα για ένα γράμ­μα στη μάνα μας που το καρτερεί να χαρεί κι αυτή!.. Και ωφελήθηκες και συ, Νίτσα! Πού θα βρίσκαμε καιρό να σε πηγαίναμε να δεις τους κάμπους και τ` ακρογιάλια της Καλιφόρνιας άμα δουλεύαμε ακόμα όπως κείνο τον και­ρό... Κατάλαβες, Νίτσα, γιατί νιώθω περηφάνια για ό,τι έκαμα τότε;..»

Κατάλαβα, κατάλαβα, είπα, αλλά μέσα μου έλεγα, «κοτζάμ αξιωματικός κι έκατσε και τόνε δείρανε και το λέει και δίχως ντροπή!» Μα να τον αντάμωνα σήμερα θα του 'λεγα: «Ναι μπαρμπα-Τζίμη, καταλαβαίνω τώρα, καταλαβαίνω, και είμαι πολύ υπερήφανη που κάποτε σε γνώρισα»! Έτσι θα του 'λεγα!

Μα μπορεί και να μη ζει τώρα, μπορεί να 'κλεισε πια τα μάτια του τα θλιμμένα!.. Και θα τόνε βάλανε στης ξένης γης την αγκαλιά, άκλαυτον κι αμοιρολόγητο, όπως τόσους άκλαυτους κι  αμοιρολόγητους σκέπασε τούτο το χώμα της ξενιτιάς!..

Θεανώ Παπάζογλου-Μάργαρη

(ΓΛΩΣΣΑ Ε΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ, Β΄ ΜΕΡΟΣ)

Οικονομική κρίση: Δέκα επτά λόγοι για να μας αρέσει!

 http://www.alfavita.gr

Μία χιουμοριστική προσέγγιση και εναγώνια προσπάθεια να βρούμε λόγους για να μας αρέσει η οικονομική κρίση. Λεφτά... μπορεί να μην υπάρχουν, λόγοι όμως υπάρχουν για να μας αρέσει η οικονομική κρίση, αρκεί να έχουμε αίσθηση του χιούμορ.  

1.    Μου αρέσει που όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δε με αγριοκοιτάζει αλλά λιώνει στα γέλια. Άσε που έδιωξε κανα δυο που δε μου άρεσε η μούρη τους.

2.   Μου αρέσει που πολλοί φίλοι μου μετανάστευσαν για καλύτερο μέλλον, γιατί θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό. Άσε που όλο και κάτι θα στέλνουν τις γιορτές.

3.   Μου αρέσει που ακρίβυνε η βενζίνη και είναι απλησίαστη, και κουνάω λιγότερο το αμάξι γιατί αυτό σημαίνει ότι θα το έχω για περισσότερα χρόνια, κάνω καλό στην καρδιά μου και είμαι και πολύ μούρη όταν προτείνω σε φίλους να πάμε τσάρκα με το αμάξι στην εθνική. Ασε που όταν πάμε για μπάνιο το καλοκαίρι τσοντάρουν πια όλοι για βενζίνη ενώ παλιά κάναν τον κινέζο.

4.   Μου αρέσει που τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για ουζάκι και αντί για μπάλα συζητάς για μαύρες τρύπες τουλάχιστον.

5.   Επιπλέον για τις γκόμενες, είσαι σίγουρος πια 100% ότι δε σε θέλει για τα λεφτά σου.

6.   Μου αρέσει που ο κουλουρτζής έξω από τα μπουζούκια έχει πιο πολύ δουλειά από τη λουλουδού μέσα στα μπουζουκια.

7.   Μου αρέσει ο καφές που κερδίζω στο τάβλι με φιλαράκια αποτελεί το 2%του μισθού μου που σημαίνει ότι σε 50 παρτίδες έχω βγάλει ένα μισθό.

8.   Μου αρέσει που θα κόψουν τα επιδόματα. Δεν άντεχα να περιμένω σε ουρές όρθιος.

9.   Μου αρέσει που το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, γιατί σε όλους μας έλειπε λίγο πολύ η περιπέτεια στη ζωή μας.

10.   Μου αρέσει που μπορώ να έχω κατάθλιψη ελεύθερα. Παλιά μου τα είχαν πρήξει όλοι "Τι σου λείπει ρε μαλάκα ; Τη δουλειά σου την έχεις, το αμαξάκι σου,τι άλλο θες ;"

11.  Μου αρέσει που στο σούπερ μάρκετ σπάνια περιμένεις πια τον μπροστά να χτυπήσει 2 καρότσια ψώνια, και αν πέσεις σε τέτοιον, του λες να σε καλέσει και σένα στο πάρτυ.

12.  Μου αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμιεύαν τόσα χρόνια, να χάνουν τα λεφτά τους, γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ τα χάλαγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από "σπάταλος" έγινα "προνοητικός" γιατί τουλάχιστον πρόλαβα και τα χάρηκα.

13.  Μου αρέσει που γίνονται πιο πολλοί πολιτικοί γάμοι, γιατί σε αυτούς τουλάχιστον δε χρεώνουν για τους πολυέλαιους.

14.  Μου αρέσει που την έχουν δει ξαφνικά όλοι οικολόγοι, και καλά ότι κάνουν οικονομία γιατί προστατεύουν το περιβάλλον.

15.  Μου αρέσει που λένε ότι θα ξαναγυρίσουμε στη δραχμή, γιατί επιτέλους θα ξοδέψω τις δραχμές που είχα φυλάξει για ενθύμιο και μου έσπαγαν τα νεύρα όταν δεν είχα μία και υπολόγιζα ότι αντιστοιχούν σε 60-70 ευρώ αλλά δεν τις άλλαζε πια η τράπεζα.

16.  Μου αρέσει που αν πω ότι δουλέυω 2 φορές τη βδομάδα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε κουράγιο, ενώ πιο παλιά σκεφτόντουσαν "Ρε τον τεμπέλη"...

    17. Μου αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας, όπως εμείς ακούγαμε για χούντα και κατοχή. Αλλιώς θα με πέρναγαν για πολύ φλώρο.
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ

Πρόληψη ατυχημάτων στα μικρά παιδιά Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥΝΤΑ, αν. καθηγητή Κοινωνικής Ιατρικής, διευθυντή Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ), προέδρου Παγκόσμιας Ενωσης Νοσοκομείων και Υπηρεσιών Προαγωγής Υγείας

Οι απειλές για την υγεία που προέρχονται από το οικιακό περιβάλλον είναι πολλές.

Οι περισσότερες πτώσεις, που αποτελούν τη δεύτερη αιτία θανάτων από ατυχήματα μετά τα τροχαία, συμβαίνουν στο σπίτι. Οι περισσότεροι θάνατοι από εγκαύματα συμβαίνουν, επίσης, στο σπίτι. Το μέσο σπίτι στις αναπτυγμένες χώρες είναι γεμάτο από συσκευές υψηλής ενέργειας που μπορούν να τραυματίσουν το ανθρώπινο σώμα. Ακόμα, υπάρχουν πηγές συγκεντρωμένης ενέργειας στις ηλεκτρικές πρίζες και στις βρύσες του θερμού νερού. Οσο για τον εσωτερικό αέρα, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι πιο μολυσμένος από τον εξωτερικό.

Τα μικρά παιδιά αποτελούν μία από τις πιο ευάλωτες ομάδες για ατυχήματα διότι έχουν άγνοια κινδύνου και φυσική περιέργεια για να εξερευνήσουν τον κόσμο. Επιπλέον, διανύουν τη φάση της ανάπτυξης του μυϊκού, σκελετικού και νευρικού συστήματός τους, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε διαρκή κίνηση. Είναι θλιβερό το γεγονός ότι οι περισσότεροι τραυματισμοί συμβαίνουν επειδή οι γονείς αγνοούν ή υποτιμούν τις δυνατότητες των παιδιών τους.

Είναι φρόνιμο να κάνετε το σπίτι σας ασφαλές πριν ξεκινήσει το παιδί σας να περπατάει. Αρχικά, ασφαλίστε όλες τις πρίζες με ειδικά προστατευτικά για να αποφευχθεί ο κίνδυνος ηλεκτροπληξίας. Μην αφήνετε ένα μωρό να σκαρφαλώνει σε έπιπλα, καρέκλες κ.λπ. Κρατήστε μακριά μικρά αντικείμενα ή κορδόνια (ό,τι χωράει στο ρολό του χαρτιού υγείας θεωρείται επικίνδυνο για κατάποση). Στον ύπνο το μωρό πρέπει να είναι ανάσκελα ή στο πλάι για να μειωθεί ο κίνδυνος αιφνιδίου θανάτου. Τα κάγκελα της κούνιας δεν πρέπει να απέχουν περισσότερο από 6 εκατοστά μεταξύ τους και δεν πρέπει να υπάρχει κενό μεταξύ στρώματος και κούνιας. Το στρώμα πρέπει να είναι σταθερό (όχι στρώμα νερού ή μαλακά μαξιλάρια). Είναι σημαντικό να μην αφήνετε ένα μωρό μόνο του στην μπανιέρα ή κοντά σε πισίνα - θάλασσα, ασχέτως με το βάθος του νερού. Οι περισσότεροι πνιγμοί παιδιών σημειώνονται στα ρηχά και όχι στα βαθιά γιατί οι γονείς τους ήταν επαναπαυμένοι. Οσο νωρίτερα μαθαίνει ένα παιδί να κολυμπάει τόσο μειώνονται οι πιθανότητες πνιγμού, αλλά και πάλι πρέπει να είναι κάτω από επιτήρηση, όσο βρίσκεται μέσα ή κοντά στο νερό. Στην άθληση θα πρέπει να τηρούνται όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.

Στην κουζίνα, επίσης, δεν πρέπει να μένει ένα παιδί μόνο του χωρίς επίβλεψη διότι υπάρχει ο κίνδυνος να έρθει σε επαφή με κοφτερά αντικείμενα ή με καυτά υγρά. Για τον ίδιο λόγο, πρέπει να αποφεύγετε να κρατάτε το παιδί σας αγκαλιά την ώρα που μαγειρεύετε και να υπάρχει η μέριμνα ώστε τα χερούλια των μαγειρικών σκευών να είναι πάντα στραμμένα προς τα μέσα.

Στο αυτοκίνητο πρέπει πάντα να γίνεται χρήση ειδικών καθισμάτων που βλέπουν προς τα πίσω και να είναι σφιχτά δεμένα με τις ειδικές υποδοχές της ασφαλείας. Πάντα να βάζετε τα παιδιά στο πίσω κάθισμα και στην περίπτωση που χρησιμοποιείτε μηχανή να τους φοράτε κράνος.

Στο σχολείο μπορείτε να προστατέψετε το παιδί σας με προτάσεις προς το σχολείο, ή μέσω του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, για λήψη μέτρων ασφαλείας (πυρόσβεση, άσκηση πυρκαγιάς ή σεισμού κ.λπ.). Επειδή όμως τα περισσότερα ατυχήματα στον σχολικό χώρο συμβαίνουν από την επιθετικότητα των μαθητών στο διάλειμμα, θα ήταν συνετό να εκπαιδεύσετε το παιδί σας στον έλεγχο της συμπεριφοράς του. Ακόμη και στις παιδικές χαρές, πολλές φορές το έδαφος έχει κακοτεχνίες. Για αυτόν τον λόγο θα πρέπει να εντοπίζετε τα επικίνδυνα σημεία που μπορεί να τραυματίσουν το παιδί σας και να τα αποφεύγετε, κυρίως όταν το φως λιγοστεύει.

Στα μέτρα πρόληψης περιλαμβάνονται η τοποθέτηση ενός τηλεφωνικού αριθμού επείγουσας ανάγκης σε εμφανές σημείο στο σπίτι, η εκμάθηση καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης για μικρά παιδιά, ενώ χρήσιμο μπορεί να αποδειχθεί το σιρόπι ιπεκακουάνας (κατόπιν σύστασης γιατρού, σε περίπτωση δηλητηρίασης για την πρόκληση εμετού). Τα μωρά δεν πρέπει να τραντάζονται ή να ασκείται σωματική τιμωρία. Αφενός μπορεί να προκληθεί πολύ σοβαρή βλάβη (έως και παράλυση) και αφετέρου αυτό δεν αποτελεί ορθή παιδαγωγική μέθοδο. Το πιο σημαντικό από όλα είναι να δίνετε εσείς το καλό παράδειγμα στα παιδιά σας τόσο σε ζητήματα ασφάλειας όσο και συμπεριφοράς γενικότερα.

Συμβουλευτική Γραμμή Πρόληψης ΙΚΠΙ: 210-7222727

Βουτιές στον κίνδυνο

ΕΛΟΤ: Δεν τηρούνται οι προδιαγραφές ασφαλείας σε πολλούς παιδότοπους

Πρόληψη παιδικών ατυχημάτων στα σχολεία

100 παιδιά θύματα τροχαίου κάθε χρόνο

12 απαραίτητα μέτρα ασφαλείας για το παιδικό δωμάτιο

Υπάρχουν κίνδυνοι στο δωμάτιο όπου ζει και μεγαλώνει το μικρό μας που συχνά δε μας περνάνε καν απ’ το μυαλό. Είναι λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για τα υπερκινητικά ζουζούνια που θέλουν να εξερευνούν το χώρο στον οποίο περνούν τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Ας δούμε λοιπόν τι πρέπει να προσέξουμε στο σχεδιασμό αλλά και στον εξοπλισμό του.

Όταν δημιουργεί κανείς το δωμάτιο για το παιδί ή τα παιδιά του, ένα από τα βασικά αιτήματα είναι η ασφάλεια. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας τις έρευνες που θέλουν τα περισσότερα ατυχήματα να συμβαίνουν μέσα στο σπίτι και ειδικά στο παιδικό δωμάτιο, είναι σαφές ότι ο περιορισμός των κινδύνων που παραμονεύουν είναι το Α και το Ω στο σχεδιασμό του χώρου του παιδιού.

Οδηγός ασφάλειας στο παιδικό δωμάτιο

Οι ανάγκες σε ασφάλεια του παιδικού δωματίου ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία του παιδιού ή των παιδιών που το κατοικούν. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες γενικές αρχές που αν τις ακολουθήσετε πιστά θα μπορείτε να αφήνετε τα πιτσιρίκια σας χωρίς επίβλεψη στο δωμάτιό τους έχοντας το κεφάλι σας ήσυχο.

01) Το πάτωμα δεν πρέπει να έχει σκαλιά ή διαφορετικά επίπεδα, ώστε το παιδί να μην κινδυνεύει να πέσει και να χτυπήσει. Με άλλα λόγια, το δωμάτιο πρέπει να είναι μια ενιαία επιφάνεια, καθαρή από διάφορα αντικείμενα που μπορούν να τραυματίσουν το παιδί ή τα παιδιά.

02) Η επιλογή του χαλιού πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή. Τα παιδιά έχουν την τάση να κυλιούνται, να τρίβονται, να τρέχουν σε αυτό. Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, ο κίνδυνος για έγκαυμα εξαιτίας της τριβής στο χαλί είναι έντονος και τα κρούσματα συχνά. Ιδανικά επιλέξτε ξύλινο πάτωμα ή laminate (κάτι σαν ξύλινο πλακάκι που μπορεί να επενδύσει το οποιοδήποτε δάπεδο).

03) Σε κάθε δωμάτιο πρέπει να υπάρχουν αποθηκευτικοί χώροι ώστε στο τέλος της μέρας να κρύβονται όλα τα παιχνίδια των παιδιών. Αν ξυπνήσουν μέσα στη νύχτα, το δάπεδο πρέπει να είναι ελεύθερο για να περπατήσουν χωρίς να κινδυνεύουν να πέσουν ή να τραυματιστούν πατώντας ένα σιδερένιο αυτοκινητάκι.

04) Το τι βάζουμε στους τοίχους του παιδικού δωματίου είναι επίσης πολύ σημαντικό. Για παράδειγμα, μπορεί το σπίτι να είναι αντισεισμικό όμως ενδεχομένως έχουμε γεμίσει τους τοίχους με αντικείμενα που σε περίπτωση σεισμού θα αποδειχθούν ιδιαίτερα επικίνδυνα. Οι βιβλιοθήκες, λοιπόν, πρέπει να είναι σταθερές, να μην «κοιτάζουν» το κρεβάτι και να έχουν χαμηλό κέντρο βάρους. Μη βάζετε ψηλά τα βιβλία και τα βαριά αντικείμενα. Το ίδιο ισχύει και με τα ράφια, τα οποία πρέπει να είναι στερεωμένα πολύ καλά στον τοίχο. Μην κάνετε το λάθος να βάλετε διακοσμητικά από γυαλί και εύθραυστα υλικά.!

05) Τα τζάμια στα παράθυρα πρέπει να είναι επάλληλα ή συρόμενα. Τα ανοιγόμενα προς τα μέσα δεν είναι καθόλου ασφαλή, γιατί, καθώς το παιδί σηκώνεται και κινείται μέσα στο χώρο, μπορεί να χτυπήσει στο κεφάλι. Οι τζαμαρίες πρέπει να είναι επικαλυμμένες με ειδική μεμβράνη που να συγκρατεί τα θραύσματα σε περίπτωση σπασίματος.

06) Τα κάγκελα του μπαλκονιού πρέπει να έχουν ύψος τουλάχιστον 1.10μ., ώστε να είμαστε σίγουροι ότι το παιδί δε θα μπορέσει να τα σκαρφαλώσει. Αυτό όμως δεν αρκεί. Πρέπει να έχουμε τη βεβαιότητα ότι το παιδί δε θα μπορέσει να μεταφέρει κάποια κούτα ή καρέκλα που θα του επιτρέψει να υπερβεί το ύψος του μπαλκονιού.

07) Απομακρύνετε κάθε είδους μικροσκοπικό και μυτερό αντικείμενο που θα μπορούσε να καταλήξει στο στόμα του παιδιού προκαλώντας του πνιγμό. Αυτό αφορά κυρίως τα βρέφη και τα παιδιά μέχρι την ηλικία του νηπιαγωγείου, όμως ποτέ δεν ξέρετε τι θα αποφασίσει να εξετάσει δια… στόματος ακόμη κι εκείνο της σχολικής ηλικίας.

08) Τα ατίθασα ζιζάνια αρέσκονται να εντάσσουν στο παιχνίδι τους τα κινητά μέρη του δωματίου και να τα μετατρέπουν σε φρούρια, κρησφύγετα κ.ά. Φροντίστε λοιπόν τα ογκώδη έπιπλα να έχουν σταθερές βάσεις και όλα να είναι απαλλαγμένα από μυτερές γωνίες ή προεξοχές.

09) Βεβαιωθείτε ότι το κρεβάτι του παιδιού πρέπει να απέχει αρκετά από κουρτίνες και ηλεκτρικά καλώδια. Τα παιδιά έχουν την τάση να πιάνονται από τις κουρτίνες και να σκαρφαλώνουν γκρεμίζοντας μαζί και το κουρτινόξυλο.

10) Καλύψτε με ειδικά προστατευτικά που κυκλοφορούν στο εμπόριο όλες τις πρίζες του παιδικού δωματίου. Τα πιτσιρίκια συνηθίζουν να ανακαλύπτουν δια της αφής τον κόσμο γύρω τους και να βάζουν τα δάχτυλά τους στις πρίζες, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος ηλεκτροπληξίας.

11) Απειλή για την ασφάλεια ενός παιδιού είναι οι λάμπες και τα φωτιστικά που μπορούν να προκαλέσουν εγκαύματα. Καλό θα ήταν λοιπόν αυτά να βρίσκονται ψηλά, σε μέρη που δεν μπορούν να φτάσουν τα παιδιά. Από την άλλη, ο χαμηλός φωτισμός δε θα πρέπει να λείπει από το παιδικό δωμάτιο κατά τη διάρκεια της νύχτας σε περίπτωση που το παιδί ξυπνήσει και σηκωθεί, έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσει ή ακόμα και να αποτρέψει την πιθανότητα του να σκοντάψει και να πέσει.

12) Μια καλή, δοκιμασμένη συνταγή για την αποφυγή διαφόρων μικροατυχημάτων είναι ο εφοδιασμός με μια συσκευή ενδοεπικοινωνίας μέσω της οποίας θα μπορείτε να «κατασκοπεύετε» το ζωηρό παιδάκι σας.
Μην ξεχνάτε!

Όσο ασφαλές κι αν πιστεύετε ότι είναι το παιδικό δωμάτιο, τα βρέφη και τα νήπια δεν πρέπει να ξεφεύγουν από την επίβλεψή σας σε καμία περίπτωση.

Δεν είναι μόνο το παιδικό δωμάτιο χώρος που επιφυλάσσει κινδύνους για τα παιδιά. Όλο το σπίτι μπορεί να αποτελέσει απειλή για τη ζωή (δηλητηριάσεις, απερίσκεπτη κατάποση υγρών και χαπιών στην κουζίνα ή στο μπάνιο).

                                               ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΠΡΙΖΕΣ

                                                       ΟΥΤΕ ΤΑ ΚΑΛΩΔΙΑ

                                                          ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ

                                             ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ

                                                      ΟΥΤΕ ΤΑ ΑΠΟΡΡΥΠΑΝΤΙΚΑ

                     ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΑΤΑΚΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΙΡΑΖΟΥΜΕ 

                              ΔΕΝ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΕΠΙΠΛΑ ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ

                                 ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΙΠΛΑ

                                                      ΑΣΦΑΛΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΡΤΑΡΙΑ

                                                          ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΣΚΑΛΕΣ

                                              ΑΣΦΑΛΙΖΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ                   

                                        ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΜΑΣ

                                              ΔΕΝ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

                                                         ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ

                                              ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΠΑΡΚΑ

                                                             ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ

                                                      ΟΔΗΓΟΥΜΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ

                                                                     ΦΟΡΑΜΕ ΖΩΝΗ

                              ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΚΑΘΗΣΜΑ

                                                            ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΣΚΙΑ

                                                 ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ

                                             ΦΟΡΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΣΩΣΙΒΙΟ

                ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

                                 Μανούλα είσαι στην σκέψη

                                 μια όμορφη εικόνα

                                 και θέλω την αγάπη σου

                                 να χαίρομαι  αιώνια.

                                          

                                                  

         

                                  Χίλιες φορές να γεννηθώ

                                  εσένα θέλω πάντα

                                  προστάτη μου και οδηγό

                                  μονάκριβη μου, μάνα!

                                                   

                                   Μητέρα είσαι στήριγμα

                                   αγάπη και ελπίδα

                                   σαν μ’ αγκαλιάζεις τρυφερά

                                   ολόθερμη ηλιαχτίδα.

                                                    

                                       Κανείς εσένα δεν μπορεί

                                       ν’ αντικαταστήσει

                                       γιατί εισ’ η μόνη θαλπωρή

                                       σ’ ανατολή και δύση.

                                                          

                                        Ριζώνει όλο και πιο πολύ

                                        η αγάπη στην καρδιά σου

                                        κι όλος ο κόσμος μάνα μου

                                        χωρεί στην αγκαλιά σου.

                                         

                                      Μ’ένα  σου βλέμμα σβήνουνε

                                      οι φόβοι και οι πόνοι

                                      είσαι μητέρα γιατρειά

                                      σε ότι με πληγώνει.

                                                         

       

                                   Εν’ αηδονάκι  κελαηδεί

                                   εσύ είσαι μητέρα

                                   που τραγουδάει μεσ’ την ψυχή

                                   γι’ αγάπη Νύχτα Μέρα.

                                                                  

                                     Χιλιάδες τ’ άστρα τα’ ουρανού

                                      μα εγώ ‘ χω μόνο ένα

                                      φωτίζει όνειρα και νου

                                      και λέγεται Μητέρα.

                                                        

                                     Πολλές φορές ξαγρύπνησα

                                     μέσα στην αγκαλιά σου

                                     και βρήκα το χαμόγελο

                                     με την παρηγοριά σου.

                                     

                                      Θα ζεις πάντα στην σκέψη μου

                                      Μητέρα αγαπημένη.

                                      Είσαι τα’ αστέρι της αυγής

                                       και φεγγαρολουσμένη.

                                                          

                                        Είσαι πηγή χαράς

                                        αγάπης και ελπίδας

                                        φωνή της τρυφερότητας

                                        αλλά και της φροντίδας.

                                                                      

                                         Σαν θέλω μάνα να σε βρω

                                         κοιτάζω στην  καρδιά μου

                                         είσαι  μια φλόγα  κι ένα φως

                                         σ’ όλα τα βήματα μου.

                                                                

                                        Δεν είναι ομορφότερη

                                        στην πλάση άλλη μορφή

                                        είσαι εσύ μανούλα μου

                                        η πιο γλυκιά ψυχή

        

                                                           

                                           

                                       Τι να σου πω μανούλα μου,

                                        που είμαι μικρό ακόμα

                                        κι όσα έχω μέσα στην καρδιά

                                        δεν φτάνουν ως το στόμα.

                                                            

                                           Τι να σου πω, μανούλα μου;

                                           Τι να σου τραγουδήσω;

                                           Σκύψε λιγάκι, θέλω εγώ

                                           γλυκά να σε φιλήσω.

                                                                 

                                      Έχω ένα φιλάκι .

                                      Αχ! Πού να τ ‘ αφήσω,

                                      να μην πάει χαμένο,

                                       να μην τ’ αδικήσω ;

                                                          

       

                                         Στην καρδιά ενός κρίνου

                                         θέλει να το κλείσω.

                                         Έλα, μητερούλα

                                          να σου το χαρίσω.

                                           

                                          

                                         Ξέρετε για ποιόν κάναμε

                                         σήμερα τη γιορτή;

                                         Για ποιόν μαζευτήκαμε

                                         στην  αίθουσα  αυτή;

                                                             

                                          Γι’ αυτήν που δίνει τη ζωή,

                                          που δίνει ευτυχία,

                                          που έχει αγάπη στην καρδιά,

                                          Στοργή και ευλογία.

                                                            

                                         Για τη μανούλα τη γλυκιά

                                         και την αγαπημένη.

                                         Της μάνας είναι η γιορτή!

                                         Να ζει ευτυχισμένη.

                                                              

                                         

                                         Βγήκε το παιδί να παίξει

                                         Με τ’ αστέρια στο μπαλκόνι

                                         Παίρνει χίλια και τα στρώνει,

                                         Τρυφερά όλα τα ενώνει,

                                         Φτιάχνει μια μικρούλα λέξη….

                                          

                                            ….μια λεξούλα αγαπημένη,

                                            μια καρδιά που’ ναι δεμένη

                                            στη δική του τη καρδιά:

                                            Κι ειν’ η λέξη αυτή : μαμά !!

                                  

                                           Μάνα μου , μανούλα

                                           Θέλω να σου πω

                                           σαν καλό παιδάκι

                                           πόσο σ’ αγαπώ.

                                          

                                            Και δυο φιλιά , γλυκά φιλιά

                                            Θα δώσω στη μαμά μου

                                            Που πάνω απ’ όλα αγαπώ

                                            Μες’ από την καρδιά μου!