ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Νηπιαγωγοί των 210 ευρώ

09:42 | 26 Αυγ. 2014
Εκατοντάδες πτυχιούχοι νηπιαγωγοί που εργάζονται σε ιδιωτικά νηπιαγωγεία αμείβονται με μισθούς πείνας κατά παράβαση του νόμου 682/77 που ορίζει ότι θα πρέπει να αμείβονται «τουλάχιστον» με το μισθό των ομοιόβαθμων τους δημοσίων εκπαιδευτικών. Σε πολλές, μάλιστα, περιπτώσεις οι νηπιαγωγοί αυτοί ορίζονται ως διευθυντές των σχολείων τους ή και νόμιμοι εκπρόσωποι (ενδεχομένως χωρίς καν να το γνωρίζουν άρα με πλαστογραφημένη την υπογραφή τους) με κίνδυνο να φορτωθούν την όποια παρανομία του ιδιοκτήτη.
Με τον τρόπο αυτό οι επιτήδειοι εκμεταλλεύονται την απόγνωση στην οποία έχουν περιέλθει οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι λόγω της ανεργίας και της γενικευμένης εκμετάλλευσης.
        
Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΔΡΑΝΕΙ
Ο νόμος 682/77  ορίζει ότι η μισθοδοσία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών πρέπει να καταβάλλεται μέσω τραπέζης. Πολλές φορές όμως ο μισθός καταβάλλεται «στο χέρι» προκειμένου να μην ελέγχεται. Επίσης ο Διευθυντής Εκπαίδευσης οφείλει να ελέγχει κάθε μήνα τις μισθολογικές καταστάσεις του σχολείου οι οποίες πρέπει να είναι υπογεγραμμένες από τους εκπαιδευτικούς. Ο έλεγχος αυτός όμως δε γίνεται σχεδόν ποτέ από τους περισσότερους Διευθυντές Εκπαίδευσης. Στις συνεχείς δε διαμαρτυρίες και καταγγελίες της ΟΙΕΛΕ απαντούν στερεότυπα «πείτε μας ποιοι εκπαιδευτικοί διαμαρτύρονται για να το ελέγξουμε». Ζητούν δηλαδή από την Ομοσπονδία να «καρφώσει» τους συναδέλφους που καταγγέλλουν τις παρανομίες (!) αντί να κάνουν οι ίδιοι τον έλεγχο που υποχρεούνται βάσει του νόμου.
Καλούμε τους Υπουργούς Παιδείας και Εργασίας να αναλάβουν, επιτέλους, τις ευθύνες τους και να θέσουν τέρμα στην εξευτελιστική αυτή πρακτική.    
Καλούμε τους συναδέλφους, αλλά και όλη την ελληνική κοινωνία να αντιληφθούν την καταρράκωση των θεσμών, την απαξίωση της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών και να αντιδράσουν δίνοντας τη μάχη για την ανατροπή της πολιτικής που εξαθλιώνει τους πολλούς και βοηθά να θησαυρίζουν οι λίγοι.

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΔΙΝΕΙ 17 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ



ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΜΟΥ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑ,

1.ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΣΤΑΘΕΡΟΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΣΙΓΟΥΡΙΑ.

2.ΜΗ ΜΕ ΠΑΡΑΧΑΙΔΕΥΕΤΕ.ΞΕΡΩ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΝΕΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΑΣ ΖΗΤΩ,ΣΑΣ ΔΟΚΙΜΑΖΩ ΜΟΝΑΧΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ.

3.ΜΗ ΜΕ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠ΄ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ.ΑΥΤΟ ΜΕ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΩ ΤΟΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ.

4.ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΜΗ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΚΟΣΜΟ.ΘΑ ΠΡΟΣΕΞΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ,ΑΝ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕΤΕ ΗΡΕΜΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ.

5.ΜΗ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΕ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΟΤΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ.ΜΠΕΡΔΕΥΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ.

6.ΜΗ ΜΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΜΟΥ.ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΑ ΜΑΘΩ.

7.ΜΗ ΔΙΝΕΤΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΟΑΔΙΑΘΕΣΙΕΣ ΜΟΥ.ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΙΣΑ ΙΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΩ ΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ.

8.ΜΗ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ.ΓΙΑΤΙ,ΤΟΤΕ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΟΥΦΟ.

9.ΜΗ ΜΟΥ ΔΙΝΕΤΕ ΕΠΙΠΟΛΑΙΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ.ΝΙΩΘΩ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΜΕΝΟΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΙΣ ΚΡΑΤΑΤΕ.

10.ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΤΕ ΤΗΝ ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ ΜΟΥ.ΣΥΧΝΑ,ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΣΑΣ ΜΕ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΨΕΥΤΙΑ.

11.ΜΗΝ ΠΕΦΤΕΤΕ ΣΕ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ.ΕΤΣΙ,ΜΕ ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΕ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΧΑΝΩ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΟΥ ΣΕ ΄ΣΑΣ.

12.ΜΗΝ ΜΕ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ,ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΜΟΥ ΑΠΟ ΛΑΘΟΣ ΠΗΓΕΣ.

13.ΜΗΝ ΜΕ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΤΕΛΕΙΟΙ ΚΑΙ ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΙ.ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΤΑΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΟΥΤΕ ΤΟ ΕΝΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΑΛΛΟ.

14.ΜΗ ΔΙΑΝΟΗΘΕΙΤΕ ΠΟΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΣΕΙ Η ΥΠΟΛΗΨΗ ΣΑΣ ΕΑΝ ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕΤΕ ΜΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ.ΜΙΑ ΤΙΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΕΝΟΣ ΛΑΘΟΥΣ, ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΟΛΥ ΘΕΡΜΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΑΣ.

15.ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΠΩΣ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΖΟΜΑΙ.ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΖΗΣΩ.ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙΤΕ ΤΟ.

16.ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΠΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝΩ.ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΤΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΗΜΑ Μ΄ΕΜΕΝΑ,ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΤΕ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.

17.ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΩ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΗ Α Γ Α Π Η ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΩ,ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ?

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Το αλφάβητο του γονιού της νέας εποχής

αποhttp://gikas-daskalos.blogspot.gr/2014/08/blog-post_23.html

Αποφάσισε  τώρα, συνειδητά, πως η ζωή με τα παιδιά είναι ωραία!

Βασίσου στη διαίσθησή σου, σ΄ αυτή την εσωτερική φωνή που ξέρει καλύτερα από κάθε ειδικό τι είναι καλύτερο για σένα και  την οικογένειά σου.

Γέλα όσο πιο συχνά μπορείς, με κάθε αφορμή, ακόμα κι αν χρειάζεται να διαβάζεις ανέκδοτα ή να βλέπεις κωμωδίες. Το γέλιο είναι βάλσαμο!

Δώσε την ενέργειά σου σε ό,τι αληθινά επιθυμείς (και όχι σε ό,τι σε φοβίζει, σε αδειάζει, σε κλείνει στο καβούκι σου)!

Επικεντρώσου στα θετικά χαρακτηριστικά και επιτεύγματα των παιδιών σου, στις μικρές και μεγάλες καθημερινές νίκες τους. Mε τον τρόπο αυτό τα βοηθάς να βρουν τη δική τους θέση στον ήλιο!

Ζήτα βοήθεια! Υπάρχουν γύρω σου φίλοι, συγγενείς, ειδικοί, επαγγελματίες, συνάδελφοι, άνθρωποι που μπορούν να συνεισφέρουν αρκεί να το ζητήσεις όταν χρειάζεται.

Ηρέμησε συνειδητά το νου σου όταν φλυαρεί και ρίχνει λάδι στη φωτιά των χειρότερων φόβων σου. Συνειδητοποίησε πόσο συχνά τρομοκρατείς τον εαυτό σου βομβαρδίζοντάς τον με σενάρια καταστροφής κάθε είδους. Η καλλιέργεια του φόβου είναι μια ακόμα παγίδα και δεν έχει σχέση με την πραγματικά ρεαλιστική δράση και προετοιμασία.

Θυμήσου ποια/ποιος ήσουν πριν γίνεις μαμά/μπαμπάς και ποια/ποιος πραγματικά είσαι πέρα  από το να είσαι γονιός.

Ισορρόπησε την ανάγκη σου να ελέγχεις τα παιδιά και τις καταστάσεις στην οικογενειακή ζωή με μια γερή δόση χιούμορ και αυτοσαρκασμού!

Κράτα  ζωντανή τη φλόγα του έρωτα ανάμεσα σε σένα και στο σύντροφό σου. Είναι το καλύτερο δώρο για τα παιδιά σου. Aν είσαι μόνος ή μόνη δώσε στον εαυτό σου το δικαίωμα να ερωτευθεί ξανά!

Λύσε χωρίς ενδοιασμούς τα δεσμά που σε κρατούν ακινητοποιημένο σε αρνητικές πεποιθήσεις, καταστάσεις από το  παρελθόν, παρωχημένα στερεότυπα, «πρέπει» και αντιλήψεις ξένες προς τις αρχές και τις αξίες σου.

Μείνε σταθερός στο λόγο σου. Το «όχι» σου να είναι πραγματικό «όχι», όπως και το «ναι» σου να είναι πραγματικό «ναι». Τα παιδιά θα λατρέψουν τη σταθερότητα και την αξιοπιστία σου ακόμα κι αν διαφωνούν μαζί σου.

Νιώσε τα συναισθήματά σου, όποια κι αν είναι, χωρίς να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου. Μετά απελευθερώσου, συγχωρώντας τον εαυτό σου και τους άλλους και …απλά προχώρα παρακάτω!

Ξεβολέψου για τα καλά όταν πρόκειται να μάθεις στα παιδιά σου, έμπρακτα  με την ίδια σου τη στάση, μια δεξιότητα ή συμπεριφορά που θα τα βοηθήσει στην πορεία της ζωής τους. Αν θέλεις να πιστέψουν στα οφέλη της γυμναστικής, σήκω από τον καναπέ και γυμνάσου πρώτος εσύ. Αν θέλεις να γίνουν δημιουργικά και δραστήρια, πρώτος εσύ κλείσε την τηλεόραση και κάνε κάτι δημιουργικό!

Οραματίσου την οικογενειακή ζωή όπως θα ήθελες να είναι και μετά σήκωσε τα μανίκια για να κάνεις τη φαντασία σου πραγματικότητα!

Πάρε τα μαθήματα που σου φέρνει η ζωή και τα ίδια σου τα παιδιά, ακόμα κι αν ο εγωισμός σου κλονίζεται. Παραδέξου τα λάθη σου, ζήτα συγγνώμη,  άλλαξε συμπεριφορά  και συνέχισε τη ζωή ανανεωμένος!

Ρύθμισε με μαεστρία το χρόνο σου για να προσφέρεις αποκλειστικά στον εαυτό σου μερικές στιγμές μοναχικότητας και ηρεμίας μέσα στην καθημερινότητα: λίγες βαθιές αναπνοές, ένα κομμάτι από την αγαπημένη σου σοκολάτα, μια βολτίστα…

Συνδέσου οπωσδήποτε με ανθρώπους που έχουν κοινά ενδιαφέροντα και ανησυχίες με σένα, γίνε μέλος σε ένα ευρύτερο δίκτυο (φυσικό και ψηφιακό) και – βεβαίως – γίνε συνδρομητής στο Newagemama.com και στη σελίδα μας στο fb. Είναι δωρεάν και σε βοηθούν να  κρατάς ανοιχτή την πύλη προς το καινούργιο και το καλύτερο!

Ταξίδεψε όπου μπορείς με τα παιδιά, για να γνωρίσετε μαζί τη χαρά της περιπέτειας και της ανακάλυψης του καινούργιου!

Υπερασπίσου ενεργά, όπου χρειάζεται, τα δικαιώματα των παιδιών σου, έμπρακτα και μπροστά τους. Θα θυμούνται πάντα ότι η οικογένειά τους τα υποστηρίζει.

Φρόντισε τον εαυτό σου με αγάπη και  σεβασμό όπως φροντίζεις και τα παιδιά σου. Μέρος της φροντίδας είναι και η  αποδοχή πως δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς!

Χόρεψε με τα παιδιά και το σύντροφό σου μέχρι που να βγει στην επιφάνεια χαρούμενο και ευχαριστημένο το παιδί που κρύβεις μέσα σου!

Ψάξε να βρεις την άκρη σε ό,τι σε απασχολεί, αντλώντας πληροφορίες από πηγές, ρωτώντας τους κατάλληλους ανθρώπους, αναπτύσσοντας δραστηριότητα για να βελτιώσεις την ποιότητα της ζωής σου! Με τη στάση σου αυτή μαθαίνεις στα παιδιά να είναι δραστήρια και δυναμικά και όχι παθητικά και μεμψίμοιρα.

Ώθησε τα παιδιά σου προς την ανεξαρτησία και την προσωπική τους ολοκλήρωση, ακόμα κι αν δεν συμφωνείς με τις επιλογές τους. Αυτή είναι η πιο ακλόνητη απόδειξη σεβασμού προς την προσωπικότητά τους!


 Πηγή: Νewagemama

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Όχι στη γυμνασιοποίηση του Νηπιαγωγείου…

Όχι στη γυμνασιοποίηση του Νηπιαγωγείου…

Του Ζαχαρία Καψαλάκη

Το ακούσαμε κι αυτό σήμερα από την άλτη του μήκους και κολλητό του Μάκη Υφυπουργό Κουκοδήμο: «Τα παιδιά, ούτως ή άλλως, δε μαθαίνουν κάτι. Βρίσκονται μέσα σε μια αίθουσα, παίζουν παιχνίδια, ζωγραφίζουν, κ.λπ.»! Το σχόλιο αφορούσε τους συναδέλφους νηπιαγωγούς…

 

            Σίγουρα ο άνθρωπος δεν είχε και δεν έχει σχέση με την εκπαίδευση και δείχνει την προχειρότητα και την ελαφρότητα με την οποία οι υπουργοί παιδείας αντιμετωπίζουν το δημόσιο σχολείο και τη γνώμη που έχουν για τους εκπαιδευτικούς και την παρεχόμενη εκπαίδευση.

            Θυμόμαστε την αλήστου μνήμης Διαμαντοπούλου που ουσιαστικά έδιωξε τη γυμναστική από το Δημοτικό Σχολείο και όχι μόνο.

            Έρχεται σήμερα ο Κουκοδήμος και θέλει να βάλει την γυμναστική στο Νηπιαγωγείο…

            Αυτό λέγεται εθνική πολιτική στην παιδεία; Μπορεί ο κάθε άσχετος να παίζει με τις δομές τις εκπαίδευσης…

            Αν πραγματικά θέλουμε να αναβαθμίσουμε το μάθημα της γυμναστικής να το επαναφέρουμε στο Δημοτικό Σχολείο.

Να μπει στα πρωινά τμήματα. Που σήμερα υπάρχουν τεράστια κενά.

Να μπει στα ολιγοθέσια σχολεία που σήμερα δε διδάσκεται.

Να επιστρέψει ξανά στα ολοήμερα που τα τελευταία χρόνια αγνοείται…

            Ας αφήσουμε ήσυχο όμως το Νηπιαγωγείο…

            Τα παιδιά της προσχολικής αγωγής είναι πολύ μικρά για γυμνασιοποίηση…

(ΥΓ1: Οφείλει να ζητήσει συγνώμη δημόσια από τους συναδέλφους Νηπιαγωγούς για τις προσβλητικές δηλώσεις που έκανες σε βάρος τους και σε βάρος της εργασίας που προσφέρουν) 

(ΥΓ2:  Να γράψω ότι η ΔΟΕ οφείλει να τοποθετηθεί στο θέμα;)

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Αναστασία Λιάπη: “Μυστικά παραμύθια” στην Καστοριά (φωτογραφίες)


 
Κι όμως οι εικόνες αυτές δεν ξεπήδησαν από κάποιο παραμύθι. 
Είναι εικόνες από την Καστοριά που τις μεταμόρφωσε ο μαγικός φακός της Αναστασίας Λιάπη για την ονειρική σειρά φωτογραφιών με γενικό τίτλο “Μυστικά παραμύθια”.

Συνεργασία: Iakovos I. Verdis (ηθοποιός )
Νεράιδες οι  Dimitra Kroi, Δέσποινα Μπουρινάρη, Βάσω Μπουρινάρη, 
Κωνσταντίνα Μπουκόνη
 
Βοηθός φωτογράφου: Γιάννης Μπουκόνης
 
 















  πηγη             http://www.tovoion.com/news

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Εγώ Φταίω!


Ένα καταπληκτικό κείμενο με υπέροχα λόγια!Μια κατάθεση ψυχής από μια μανούλα που πραγματικά με συγκίνησε!Τη πρώτη φορά που το διάβασα ήμουν στη δουλειά,έκλεισα τον υπολογιστή ,πήρα τηλέφωνο  στο boss και είπα πως κάτι μου έτυχε και έφυγα. Μόλις πήγα σπίτι έσφιξα το παιδί μου πολύ δυνατά στην αγκαλιά μου και του είπα …εγώ φταίω μωρό μου … όχι εσύ..

Το έχω  διαβάσει πάνω από 20 φόρες!
Εγώ φταίω..Ένα κείμενο από τη Μαμά Κατερίνα που θα τη βρείτε στο προσωπικό της blog http://kapaworld
Νομίζεις πως είναι κάπου μακριά και δεν ακούν.
Νομίζεις πως είναι απασχολημένα  και δεν σε βλέπουν.
Νομίζεις πως είναι μικρά και δεν θα καταλάβουν…
…..
Η μαμά γύρισε αργά από τη δουλειά. Είναι κουρασμένη.
Κάνει δουλειές και είναι θυμωμένη.
Εγώ φταίω αν  είχα μαζέψει τα παιχνίδια μου, δεν θα χρειαζόταν να κουραστεί για να τα μαζέψει εκείνη…
Η αλήθεια είναι πως είναι εκεί. Κρυμμένα ή απλά αόρατα.
Μέσα στον μικρό χρωματιστό τους κόσμο, εκεί που εσύ είσαι πελώριος.
Ο γονιός, ο τροφός, ο δάσκαλος, ο αρχηγός…
Ο Πελώριος!
Η μαμά ξέχασε το φαγητό. Το φαγητό κάηκε κι η μαμά είναι λυπημένη γιατί πρέπει να κάνει άλλο.
Εγώ φταίω. Αν είχα κάνει μόνος τα μαθήματα μου δεν θα χρειαζόταν η μαμά να με βοηθήσει  και δεν θα καιγόταν το φαγητό…
Ακούν, νιώθουν, οσφραίνονται την αγωνία, το φόβο, το θυμό, την κούραση, την ένταση…
Τα νιώθουν χωρίς να το θέλουν.
Ο μπαμπάς φτιάχνει τη βρύση που χάλασε και εγώ παίζω με τα κατσαβίδια του…Έσπασε όμως ο σωλήνας και πλημμύρισε η κουζίνα με νερά. Είναι θυμωμένος και φωνάζει και η μαμά μαλώνει μαζί του. Εγώ φταίω, αν δεν ήμουν μέσα στα πόδια του όλη την ώρα δεν θα είχε γίνει αυτό!
Χωρίς να το επιδιώκουν, τα κάνουν όλα «δικά τους».
Φταίνε αυτά…
Για όλα.
Για τα πάντα.
Για τα αδύνατα.
Για τα αδιανόητα.
Φταίνε αυτά!
Η μαμά μάλωσε με τον μπαμπά. Φωνάζουν κι είναι πολύ θυμωμένοι. Εγώ φταίω, αν είχα πάει πιο νωρίς για ύπνο, δεν θα ήταν τόσο κουρασμένοι και δεν θα θύμωναν, τόσο πολύ!
Οι μικροί, άγουροι άνθρωποι. Νέοι σε έναν κόσμο παλιό κι ακατανόητο.
Κι αν όλα αυτά πια είναι για εσένα απλά. Κι αν είσαι ο μόνιμα κουρασμένος ενήλικας, με τις μεγάλες ευθύνες και τη δύσκολη καθημερινότητα
Θυμήσου…
Θυμήσου εσένα κρυμμένο στις σκιές.
Να ακούς, να νιώθεις, να παλεύεις, με τα «θηρία» και να νομίζεις , να πιστεύεις, για κάποιο ανεξήγητο λόγο πως είναι δικά σου… Κι εσύ να πρέπει  να αλλάξεις! Εσύ να βρεις τη λύση στα δικά τους προβλήματα…
Ο μπαμπάς μετράει τα λεφτά και δεν φτάνουν. Είναι λίγα. Θύμωσε και είναι νευριασμένος. Εγώ φταίω αν δεν του είχα ζητήσει να μου πάρει κρουασάν… Δεν θα ξαναζητήσω να μου πάρουν τίποτα…
Θυμήσου πως είναι να νιώθεις ότι πρέπει να αλλάξεις χωρίς να ξέρεις το γιατί, χωρίς να ξέρεις το πώς…
Πως;
Θυμήσου πως είναι να νιώθεις συνέχεια πως είσαι «το λάθος»… πως «εσύ φταις».
Απλά θυμήσου…
Η αδερφή μου έχασε το αρκουδάκι της και δεν μπορεί να κοιμηθεί. Κλαίει κι η μαμά κι ο μπαμπάς την μαλώνουν που όλο το χάνει. Εγώ φταίω αν δεν είχα μπει στο δωμάτιο της να παίξω, σίγουρα δεν θα είχαν ανακατευτεί τα παιχνίδια και θα έβρισκαν το αρκουδάκι της!
Θυμήσου: Τα λόγια που σε πλήγωσαν για να μην τα ξαναπείς.
Ο μπαμπάς δεν έχει καθόλου χρόνο για να με βοηθήσει στα Μαθηματικά. Η μαμά είναι στη δουλειά και πρέπει να τα κάνει όλα μόνος του.
Κλαίω στο δωμάτιο μου γιατί δεν καταλαβαίνω και με μαλώνει.
Εγώ φταίω, αν ήμουν καλή κι άκουγα την δασκάλα στο σχολείο θα καταλάβαινα τα μαθηματικά μου…Ο μπαμπάς μου λέει ότι είμαι ανόητη και χαζή…Είμαι χαζή!
Θυμήσου: Τις πράξεις που σε πόνεσαν για να μην τις ξανακάνεις.
Στο σχολείο έχασα την κασετίνα μου. Δεν μπορώ να την βρω πουθενά. Φοβάμαι να το πω γιατί θα με μαλώσουν. Εγώ φταίω…είμαι απρόσεχτος, αν πρόσεχα τα πράγματα μου δεν θα έχανα την κασετίνα. Τώρα μπορεί να μου τραβήξουν το αυτί ή τα μαλλιά και θα μπω τιμωρία στο δωμάτιο μου. Φοβάμαι.
Κι ύστερα θυμήσου τον ήχο του παιδικού σου γέλιου και σκέψου ποιοι ήταν οι λόγοι που εκείνο το γέλιο έπαψε!
 Παίζουμε και χτυπάμε τα παιχνίδια μας στο πάτωμα και γελάμε. Η μαμά και ο μπαμπάς μας λένε να σταματήσουμε. Δεν κάνουμε τίποτα μόνο γελάμε. Μας φωνάζουν να σταματήσουμε να κάνουμε βλακείες και να κάνουμε επιτέλους ησυχία…γελάμε κρυφά και μετά εκείνοι θυμώνουν γιατί τους κοροϊδεύουμε. Μας έπιασαν δυνατά  από το χέρι και μας έκλεισαν στα δωμάτια μας. Μόνους…
Εμείς φταίμε γιατί γελούσαμε τόσο δυνατά…δεν κάνει να γελάμε τόσο δυνατά…δεν κάνει να γελάμε!!
Χιλιάδες λόγοι.
Σε ένα πελώριο στα μάτια του κόσμο, υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να φταίει. Σε μια ζωή της οποίας δεν έχει τον έλεγχο.
Δίπλα σε ανθρώπους από τους οποίους εξαρτάται απόλυτα.
Υπάρχουν εκατοντάδες παράλογες στιγμές στις οποίες φταίει.
Δεκάδες παράλογα λάθη τα οποία δεν έκανε, δεν προέβλεψε, δεν γνώριζε και για τα οποία φταίει…
Αυτός ο μικρός άνθρωπος με τα λεπτά χέρια και τα πελώρια μάτια.
Φταίει για όλα και ζει την καθημερινή αγωνία…για όλα αυτά για τα οποία θα φταίει μέχρι το τέλος της ημέρας…
Προσπαθεί σκληρά να ελαχιστοποιήσει τα λάθη μα είναι αδύνατον να γίνει αυτό.
Άλλωστε πώς να σταματήσεις να φταις για κάτι που δεν φταις;
Σε κάθε φωνή, σε κάθε ένταση, μια σκιά είναι πίσω.
Ένα προσωπάκι σιωπηλό, χλωμό, παρακολουθεί με αγωνία και δεν προσπαθεί πια να καταλάβει…Το έχει πάρει απόφαση πως φταίει!!!
Όχι. Στόχος δεν είναι η ενοχή. Στόχος είναι η ευθύνη.
Πως γίνεται αυτό με εμένα;…
Αλλάζω και προσπαθώ να αλλάξω όχι από τη στιγμή που έγινα γονιός αλλά, από τη στιγμή που το συνειδητοποιώ.
Από τη στιγμή που νιώθω την ανάγκη να κάνω χαρούμενο, όχι μόνο το παιδί μου αλλά να ξανακάνω χαρούμενο το παιδί εκείνο.
Το μικρό μπερδεμένο ανθρωπάκι που νόμιζε πως φταίει για όλα…
Εμένα!Εσένα!
Πριν θυμώσεις, πριν μιλήσεις, πριν σηκώσεις τη φωνή σου ή το χέρι σου, στάσου λίγο και σκέψου…Σκέψου την δύναμη που έχεις. Εσύ ο πελώριος γονιός. Σκέψου την εξουσία! Την εξουσία σου πάνω του…Τον έλεγχο σε έναν άλλο άνθρωπο.
«Θα σε πάρω αγκαλιά και θα σε σφίξω όπως σου αξίζει.
Μην φοβάσαι μικρέ άνθρωπε. Δεν σου έχω πει ποτέ ψέματα και σήμερα θα σου πω μια μεγάλη και δύσκολη για εμένα αλήθεια…
Να θυμάσαι λοιπόν, δεν φταις εσύ, εγώ φταίω!»
…Σε όλους τους μικρούς μας ανθρώπους. Σε αυτούς που μεγαλώνουμε και σε αυτούς που ζουν ακόμη μέσα μας…Σε εσάς αγαπημένοι…
ΠΗΓΗ : daddycool

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ......... ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

       


                              ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ-ΜΕΤΡΗΣΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ


ΣΤΟΧΟΣ   Τα παιδιά να μάθουν να  συγκρίνουν ενιαίες επιφάνειες με επικαλύψεις (με τετράγωνα χαρτάκια επικαλύπτουν ορθογώνιες επιφάνειες )

ΥΛΙΚΑ      Καρτέλες και τετράγωνα καρτελάκια ,σταθερές   και αυθαίρετες μονάδες μέτρησης








                                                            ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 


                                    Διήγηση ιστορίας............


Είναι Άνοιξη.Μόλις έφυγε ο Χειμώνας και τα χόρτα στο δάσος δε βγήκαν ακόμη.Ο Άρης και η Νεφέλη τα δύο ελαφάκια ψάχνουν για φαγητό .Πεινάνε πολύ αλλά δε βρίσκουν πουθενά χόρτο.Ξαφνικά βλέπουν μπροστά τους δύο λωρίδες με χόρτο.






Χαρούμενα τα ελαφάκια τρέχουν προς το χορτάρι και το καθένα τρώει από μία λωρίδα.Όταν όμως τελειώνουν η Νεφέλη διαπιστώνει ότι ο Άρης έφαγε πιο πολύ χόρτο και έτσι αρχίζουν να μαλώνουν.Τότε τα ελαφάκια ζητούν από τα παιδιά να τους πούνε ποιός έχει δίκιο.

-Τα παιδιά που έχουν ήδη χρησιμοποιήσει αυθαίρετες και σταθερές μονάδες μέτρησης για να μετρήσουν το μήκος και αποστάσεις προτείνουν κάποιες από αυτές. Χωρ'ιζονται σε ομάδες που θα κάνουν τις μετρήσεις και σε ομάδες ελέγχου.

-Τα παιδιά προσπαθούν να μετρήσουν με διάφορους τρόπους αλλά διαπιστώνουμε ότι αυτές οι μονάδες μέτρησης δεν μπορούν να μας βοηθήσουν.  

-Μετά από έντονο προβληματισμό και συζητήσεις κάποια παιδιά προτείνουν να χρησιμοποιήσουμε τα τετράγωνα χαρτάκια.

-Επικαλύπτουμε τις δύο επιφάνειες με διάφορους τρόπους και καταλήγουμε.....






 -Τα παιδιά διαπιστώνουν ότι ο Άρης έφαγε πιο πολύ χορτάρι καθώς η λωρίδα του Άρη καλύπτεται από έξι χαρτάκια και η λωρίδα της Νεφέλης από τέσσερα χαρτάκια.

-Τα ελαφάκια ευχαριστούν τα παιδιά και πηγαίνουν για ύπνο.Την  επόμενη μέρα καθώς ψάχνουν πάλι για φαγητό βρίσκουν πάλι δυό λωρίδες με χορτάρι.Αυτή τη φορά όμως η Νεφέλη πριν να διαλέξει λωρίδα ζητάει τη βοήθεια των παιδιών

- Τα παιδιά μετρούν.....








.....και διαπιστώνουν ότι η μία λωρίδα καλύπτεται από έξι τετραγωνάκια και η άλλη λωρίδα από εφτά τετραγωνάκια.Η Νεφέλη και ο Αρης ευχαριστούν τα παιδιά για τη βοήθειά τους και πηγαίνουν να φάνε το καθένα από τη λωρίδα του.


                                                  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ 


 Η δραστηριότητα άρεσε πολύ στα παιδιά και μάλιστα έδειξαν έντονο ενδιαφέρον και συμμετείχαν όλα στην προσπάθεια της επίλυσης του προβλήματος.
 Όλα τα παιδιά πρότειναν τρόπους μέτρησης και ήθελαν να επαληθεύσουν τις προβλέψεις τους.Τους άρεσε πολύ που βοήθησαν τα δύο ελαφάκια να λύσουν το πρόβλημά τους.

-Ηδραστηριότητα πραγματοποιήθηκε σε εμπράγματες καταστάσεις μπορεί όμως να πραγματοποιηθεί και σε βιωματικές καταστάσεις .Επίσης σε αναπαραστατικές καταστάσεις μπορούμε να ζητήσουμε από τα παιδιά να μας ζωγραφίσουν τις λωρίδες που έφαγαν τα δύο ελαφάκια.


                                             ΠΑΙΧΝΙΔΙ ( σκυταλοδρομία)

 Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες.

 Απέναντι από κάθε ομάδα βρίσκονται δύο μεγάλα ορθογώνια.

 Στη μέση της διαδρομής της κάθε ομάδας υπάρχει ένας κύκλος με τετράγωνα.

 Με το σύνθημα τα παιδιά τρέχουν παίρνουν από ένα τετράγωνο και το τοποθετούν πάνω στο ορθογώνιο.

 Νικάει η ομάδα που τελειώνει πρώτη και καλλύπτει σωστά το ορθογώνιό της.