ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Μια μικρή ιστορία αφιερωμένη για τα σκυλάκια που δολοφόνησαν χθες

Μια μικρή ιστορία αφιερωμένη για τα σκυλάκια που δολοφόνησαν χθες …. Ένα από αυτά είναι και αυτό που βλέπετε ????
«Έλα παλιόσκυλο» φεύγουμε...!!!
...έτσι μου είπε ο μπαμπάς του Ντίνου μου...
Αυτή η βόλτα έμοιαζε χωρίς επιστροφή...
Στο τελευταίο σκαλί προσπάθησα να αντισταθώ...
Με κλώτσησε δυνατά μα δεν πόνεσα. Πόνεσα που ο Ντίνος μου δεν ήταν εκεί να τον δώ... να κάνω αυτό που θέλει, αυτό που θα μου ζητούσε...
Μετά ήρθε το κρύο... κρύο... πείνα και δίψα... και ένιωσα τόσο μόνος και φοβισμένος...
Πόσο άδειος νιώθω χωρίς το λουρί του Ντίνου μου,χωρίς το χάδι και τα γέλια του...!!!
Του άρεσε να χαϊδεύει τη μουσούδα μου κια να βλέπει την ουρά μου να κουνιέται πέρα δώθε...
Προσπάθησα πολύ καιρό να τον βρώ... μα δεν τα κατάφερα και νομίζω πως δεν θα τον βρώ ποτέ ξανά...
...Κι όταν γίνεται νύχτα έρχεται κρύο...
...Κι όταν γίνεται μέρα νιώθω πείνα...
...Μα βρήκα κι άλλους σαν εμένα...
σκύλους και γάτες που μας περιφρονούν και μας αποκαλούν ΑΔΕΣΠΟΤΑ..!!
Μα δεν γεννηθήκαμε όλοι αδέσποτα..πολλά απο εμάς μας εγκατέλειψαν γιατί βαρέθηκαν τα χάδια μας, γιατί δεν καταλάβαιναν πια τι σημαίνει το κούνημα της ουράς μας...
Συγχωρέστε μας που ορισμένες φορές σας ικετεύουμε για λίγο φαγητό και λερώνουμε το δρόμο σας με σκουπίδια κατά το ψάξιμο μιας μπουκιάς...
Συγχωρέστε μας ου σας ζητάμε λιγο χώρο σε αυτό τον κόσμο..Το δικό σας!!!
Και τώρα πάω να ξαπλώσω κάτω από εκείνη τη σκάλα...
Κάποιος καλός κύριος μου έδωσε ένα κομματάκι κρέας..μα ...από την ώρα που το έφαγα δε νιώθω καλά...
ποναέι λίγο η κοιλιά μου..τα μάτια μου κλείνουνε και θαμπώνουν..αλλά δε νυστάζω...
Τα πόδια μου λυγίζουν .μα δε νιώθω κουρασμένος...
Μα πάλι πρίν αποκοιμηθώ το Ντίνο μου σκέφτομαι...!!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου